Oorzalverij

Dierenkliniek Kortenoord (www.kortenoord.com)
Dierenartsen: Steven Schukking, Frans Smeur,
Marèse van Haneghem, Sanne Bergman

Oorontsteking is een veel voorkomend probleem bij honden.
Oren kunnen acuut ontstoken raken, bijvoorbeeld door een grasaar of een ander vreemd voorwerp in het oor of door oormijt of bacteriën. Er zijn ook veel honen die kampen met chronische oorontsteking, waarbij de oorzaak eerder gezocht moet worden in de anatomie van het oor of in allergieën. Gisten spelen daarbij ook vaak een rol, het zijn echte opportunisten die gebruik maken van een verminderde weerstand van het oor.

Omdat er zoveel verschillende oorzaken zijn voor oorontsteking is ‘even een zalfje ophalen’ niet verstandig. Het trommelvlies is in sommige gevallen niet intact, waardoor het ernstige gevolgen kan hebben als je de verkeerde zalf zou gebruiken. En als er een grasaar in het oor zit, kun je zalven tot je erbij neervalt, maar de klachten zullen niet overgaan.

De gehoorgang van een hond is diep en alleen met een goede oorkijker en een ervaren dierenartsenoog kan het oor beoordeeld worden. Maar zelfs voor een dierenarts is het niet altijd eenvoudig om meteen een diagnose te stellen. Er kan verder onderzoek nodig zijn, of de hond laat niet goed in zijn oor kijken. Een enkele hond vindt het zo vervelend of pijnlijk om in zijn oren te laten kijken, dat we ze daarvoor even onder narcose moeten brengen. En bij andere honden zit er zoveel oorsmeer in, dat het oor eerst gespoeld moet worden.
Het resultaat van de therapie is voor een deel afhankelijk van de wijze van zalven. Een beetje zalf bovenin de gehoorgang aanbrengen heeft onvoldoende effect. Dat komt doordat de gehoorgang van een hond veel langer is dan die van de mens en ook nog eens een hoekje ombuigt. Aan de buitenkant van de kop zie je eigenlijk alleen de oorschelp. Bij de ene hond een hangende, bij de andere hond een staande oorschelp. Als je het oor openhoudt, zie je aan de buitenzijde een flink aantal plooien met daartussen de toegang tot de gehoorgang. Het medicijn, in de vorm van een zalf of druppels, moet diep in de gehoorgang komen. Daarom hebben ze meestal een flexibele tuit op de tube of op het flesje gemaakt. De tuit past helemaal in de gehoorgang. Je hoeft niet bang te zijn dat je daarmee het trommelvlies of de huid van de gehoorgang zal beschadigen. De eerste keer dat het medicijn wordt ingebracht is meestal het pijnlijkste, dus het vervelendst.
Van sommige medicijnen heb je maar een paar druppels nodig, maar tellen lukt natuurlijk niet meer als de tuit eenmaal in de gehoorgang verdwenen is. Liever een druppel te veel dan te weinig toedienen. Andere medicijnen moeten in zo’n hoeveelheid worden toegediend, dat de gehele gehoorgang vol zit met zalf. Of je genoeg zalf hebt toegediend, wordt al snel duidelijk, want dan komt het langs de tuit weer omhoog in de oorschelp. De meeste honden vinden het heerlijk als de gehoorgang daarna gemasseerd wordt, zeker als de ergste pijn weg is en als er alleen nog maar jeukklachten zijn. Je hoort dan een soppend geluid. En na al die kriebels zal de hond graag zijn kop willen uitschudden. Als je je witte behang en de nieuwe bank niet onder de oorsmeer wilt hebben, is het handig om het oren zalven buiten te doen.
En na dit alles, als de hond braaf is geweest, is het natuurlijk tijd voor een flinke beloning voor de hond! Ook als je hond geen oorklachten heeft, is het zeker de moeite waard om te trainen dat je woon aan de kop en oren mag komen.

Veel medicijnen die we in de oren toedienen zijn op basis van antibiotica. Daarom is het belangrijk dat, ook wanneer de klachten al over zijn, de kuur toch wordt afgemaakt. Tevens is het belangrijk om nooit zomaar een paar dagen de oren te zalven met een antibioticum zalf. Indien dit regelmatig zou gebeuren, kunnen de bacteriën resistent (ongevoelig) worden voor het desbetreffende antibioticum in die zalf. Uiteindelijk onstaat er dan een bacterie in het oor die voor geen enkel antibiotica meer gevoelig is.

Wij wensen jullie veel succes met het zalven van de oren. De mooiste beloning voor hond en mens is uiteindelijk dat de klachten verdwenen zijn!