Verharen is het verwisselen van de oude vacht voor de nieuwe. We kunnen stellen dat reuen een maal per jaar van vacht wisselen; zij beginnen meestal te ruien als het buiten warm(er) wordt. Teven verharen na iedere loopsheid en na een eventuele drachtigheid. Het leven van de haren wordt verdeeld in drie fasen:
De Berner Sennenhond heeft lang haar, dat wil zeggen een lange bovenvacht met ondervacht. Bij de Berner kennen we de zogenaamde blokverharing. Dit houdt in dat alle haren, alle follikels, tegelijk de drie fasen doorlopen en in korte tijd verharen. Als de hond vaker dan 1 à 2 keer per jaar verhaart, kan dat verschillende oorzaken hebben. Bijvoorbeeld:
Maar er kunnen natuurlijk ook andere oorzaken zijn die een lichamelijke oorsprong hebben. Het is dan de taak van de dierenarts om uit te zoeken wat er aan de hand is.
Naast de dekharen en ondervacht bezit de hond ook zogenaamde sinusharen. Deze bevinden zich vooral op de lippen. Deze haren zijn vrij lang en stevig en stug. Bij de wortel van deze haren vindt men veel zenuwuiteinden. Deze haren zijn tastzintuigen van de hond. Ze mogen dus nooit afgeknipt worden!!!
Kenmerken van een ongezonde vacht zijn:
Oorzaken:
Behandel de hond zowel in de zomer en als in de winter met een goed middel tegen parasieten. Dit is verkrijgbaar bij de dierenarts. Spray uw huis, de hondenmand en de auto ook. Let erop of er niet te veel conserveringsmiddel in het voer zit. Voeders met veel conserveringsmiddelen zijn vaak erg lang houdbaar. Voeders die beperkt houdbaar zijn bevatten weinig of geen conserveringsmiddelen. Was de hond niet te vaak. Gebruik een shampoo die speciaal voor honden is; dit mag ook een anti-vlooien-shampoo zijn.Geef de hond liever geen restjes van tafel. Een gebrek aan essentiële vetzuren is op te lossen met een eetlepel zonnebloem-, maiskiem- of olijfolie door het eten. Een prima middel is echter ook Velcote, dat verkrijgbaar is bij dierenspeciaalzaken.
Waarom borstelen?
Welk 'gereedschap' hebben we nodig?
Bij het borstelen met een pennenborstel moet men erop letten dat er niet te veel en langdurig geborsteld wordt. De goede haren worden dan uitgetrokken en er zal een overdadig verharingspatroon ontstaan. De pennenborstel is echter zeer geschikt om ook de ondervacht mee te borstelen; een haren borstel komt vaak niet diep genoeg.
Borstel altijd met de haargroei mee! Begin bij de kop, vooral de lange haren op en achter de oren moeten goed uitgekamd worden. Hier kunnen gemakkelijk klitten ontstaan. Leg de oorschelp op de ene hand en borstel met de andere hand het oor. Vervolgens borstelt men het lijf van de hond. De ondervacht moet goed doorgeborsteld worden. De lange haren aan de voorpoten van de Berner kunnen het beste uitgekamd worden. De lange haren aan de achterbenen (de broek) moeten goed doorgeborsteld en gekamd worden. Ook hier kunnen gemakkelijk klitten ontstaan. Als laatste borstelt en kamt men de staart. Dit vinden de meeste honden het minst prettige onderdeel van het borstelen. Een beetje conditioner spray doet wonderen in de staart. Deze zal dan een stuk gemakkelijker te borstelen zijn en dat is wel zo prettig voor de hond.
Dat zal per hond verschillen, niet iedere vacht is immers hetzelfde, maar 1 à 2 keer per week grondig borstelen is voldoende.
De lange haren tussen de tenen van de Berner kunnen voorzichtig weggeknipt worden. Durft u dit zelf niet, laat het dan bij een hondentrimsalon doen.
Om op latere leeftijd een hond te hebben die borstelen en kammen niet vervelend vindt, moet men de hond er al op puppyleeftijd aan gaan wennen. Beloon de pup als hij/zij het borstelen lief toelaat. De pup zal het borstelen al snel koppelen aan een beloning en dit de rest van zijn leven prettig vinden.
Het oor bestaat uit drie delen:
Voor de verzorging van het oor is het uitwendig oor belangrijk. Dit bestaat uit de oorschelp en de gehoorgang.
Belangrijk: knip nooit haren af in de gehoorgang! Dit veroorzaakt jeuk en irritatie. De haren in de gehoorgang kunnen, indien nodig, weggeplukt worden met de vingers. Bij de Berner is dit eigenlijk niet nodig.
Als er veel oorsmeer in de gehoorgang zit, kan men het oor reinigen met een beetje oorcleaner. Dit is verkrijgbaar bij de dierenarts. Vuil en smeer in de oorschelp kan men ook verwijderen met een prop watten gedrenkt in oorcleaner of watten met een beetje slaolie. Wrijf voorzichtig met de prop watten de oorschelp schoon. Maak de gehoorgang nooit schoon met een wattenstokje. Het oorsmeer zal zo alleen maar dieper de gehoorgang in geduwd worden. Wanneer men korrelig bruin oorsmeer in het oor ziet, moet men rekening houden met oormijt. De hond schudt met de kop en houdt hem scheef. Een ontstoken oor ruikt vier en is erg rood van binnen. Ook de oorschelp is dan rood. De hond zal zijn kop scheef houden en niet willen dat het oor of de oren aangeraakt worden.
Voor oormijt en ontstekingen moet men de dierenarts raadplegen.
Het oog bestaat uit een oogbol die in de oogkas ligt en beschermd wordt door drie oogleden. Het bovenste en onderste ooglid en het knipvlies ook wel derde ooglid genoemd. Traanklieren bevochtigen het oog en spoelen vuil weg. Ingedroogd vuil in de ooghoek is eenvoudig met de vinger weg te halen of met een doekje met lauw water.
Vuil op de oogbol moet men alleen verwijderen d.m.v. watten natgemaakt met gekookt lauw water. Deze knijpt men uit boven het geopende oog zodat het vuil weg kan spoelen. Raak het oog liever niet aan met de watten. Het vuil in het oog mag nooit naar de binnenooghoek gespoeld worden. Als het vuil onder het knipvlies komt, kan het gaan ontsteken. Het vuil moet dus naar de buitenooghoek gespoeld worden.
Als het oog erg rood is en blijft, kan het ontstoken zijn. Raadpleeg dan de dierenarts.
De penis wordt in ruststand omsloten door de voorhuid. Het haar hieraan en zeker aan de punt dient men regelmatig weg te knippen met een schaar. Hierdoor zorgt men ervoor dat er geen urine en vuil aan de haren blijft kleven. Dit kan een voorhuidontsteking voorkomen. Een voorhuidontsteking komt veel voor bij reuen en is te herkennen aan een geel/groene afscheiding uit de penis. Spoelen met een oplossing van betadine shampoo en speciale zalf van de dierenarts helpen hier goed voor. Het is helaas maar een tijdelijke oplossing, want het probleem komt regelmatig terug.
De hond heeft ook zogenaamde anaalklieren. Dit zijn twee kleine kliertjes die aan weerszijden van de anus liggen. In het klierzakje bevindt zich anaalvocht. Dit stinkt vreselijk en in vroeger dagen diende dit vocht om belagers op een afstand te houden. De klieren hebben deze functie tegenwoordig verloren en daardoor kunnen er verstopte anaalklieren ontstaan. De hond zal zich veelvuldig bijten en krabben, met name boven de staart. Ook schuift de hond met zijn achterwerk over de grond, het zogenaamde 'sleetje rijden'. Men kan de anaalklieren het beste bij de dierenarts laten uitdrukken als de hond er last van heeft.
Benodigd gereedschap: een nageltang die de nagel helemaal omsluit, anders kan de nagel splijten door het knippen.
Men kan zien dat de nagels van een hond te lang zijn als de nagel de teen scheef drukt als de hond staat. Bij het zogenaamde duimpje aan de voorpoten zal de nagel rond groeien als men hem niet tijdig knipt. Er zijn echter veel honden die de nagel van het duimpje zelf kort houden door erop te bijten. Bij honden die regelmatig op stenen lopen zullen de nagels voldoende afslijten. Ze hoeven dan niet geknipt te worden.
Wanneer men nagels gaat knippen dient men rekening te houden met het 'leven' in de nagel. Dit is het zachte gedeelte in de nagel waarin zich ook een bloedvat bevindt. In het leven knippen is geen prettige gewaarwording voor de hond en het bloedt verschrikkelijk!
Bij witte nagels is het leven goed te zien als een roze stukje binnenin de nagel. Bij zwarte nagels is dit echter niet te zien en weet men dus niet tot hoever men kan knippen. Vijl de scherpe randjes van de nagels af na het knippen, anders zal de hond hieraan gaan bijten en zichzelf beschadigen. Laat bij twijfel de nagels bij een trimsalon of door de dierenarts knippen.
Het gebit van de hond dient gezond en schoon te zijn. Een ontstoken of vuil gebit ruikt vies en is pijnlijk voor de hond. Hoe houden we het hondengebit schoon? Geef de hond een runderbot of buffelhuid om op te knagen. Honden die veel kluiven hebben vrijwel altijd een schoon gebit. Poetsen met hondentandpasta kan ook. Deze tandpasta heeft een aangename vleessmaak. Het valt echter niet mee om een hondengebit te poetsen en dit moet dan 2 tot 3 keer per week gebeuren. De hond kan ook last hebben van tandsteen. Dit heeft een grijs/gele of grijs/blauwe kleur. Tandsteen is een combinatie van kalk, slijm en voedselresten. Tandsteen veroorzaakt ontstoken tandvlees. Tandsteen kan men door de dierenarts laten verwijderen.